کنسرت پری زنگنه در ایروان

 
 
به ابتکار سفارت جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان و با حمایت شرکت حملونقل بینالمللی سَتی، پری زنگنه، خواننده مشهور ایرانی در سالن آرنو باباجانیانِ ایروان کنسرتی برای حمایت از نابینایان برگزار کرد. پری زنگنه را گروه آواز مهرآوا به رهبری نازلی بخشایش همراهی میکرد. نازلی بخشایش نوازندهگی پیانو را نیز به عهده داشت. عنوان کنسرت «آن سوی تاریکی» بود. پری زنگنه در مصاحبهای اختصاصی با هویس درباره زندگی خود و نخستین سفرش به ارمنستان سخن گفت. گوشههایی از حرفهای او را در این جا میخوانید:
ـ ارامنه ایران نقش بزرگی در موسیقی ایران بازی کردهاند. من در دوران دانشجویی استادان ارمنی داشتهام و از ابتدای فعالیت جدی در عرصه موسیقی با تعدادی زیادی از نوازندگان ارمنی همکاری کردهام که میتوانم از میان آنها به پیانیستهایی مانند مارسل استپانیان و آندره اوهانیان اشاره کنم. برای من مهم بود که کسی که همراهیام میکند هم به موسیقی کلاسیک آشنا باشد و هم به موسیقی فولکلور ایرانی. من سالها با این آدم ها همکاری کردهام و کارهایم را با همراهی آنها ضبط کردهام.
ـ نخستین بار بود به ارمنستان میآمدم و با وجود این که پنجاه سال تجربه حضور در صحنه دارم، خیلی هیجانزده بودم. قرار بود چند آهنگ ارمنی هم اجرا کنم و نمیدانستم مخاطب ارمنی کارم را چگونه ارزیابی خواهد کرد.
ـ از حضور اعضای انجمن نابینایان ارمنستان در کنسرت بسیار ممنونم. قرار شده است ملاقاتهایی با آنها داشته باشم و از نزدیک با مشکلاتشان آشنا شوم.
ـ این را هم بگویم که موسیقی ارمنی برای من بیگانه نبود. ما در یک منطقه زندگی میکنیم و فرهنگ، هنر و موسیقی ما خیلی به هم نزدیک است. سالها پیش من برنامهای داشتم که لالاییهای ملل مختلف را گردآوری و اجرا کنم و طبیعتاً در میان اینها لالاییهای ارمنی هم بودند. بنابراین نخستین اجرای من به زبان ارمنی یک لالایی بوده است. در سالهای بعد در گلندل کالیفرنیا کنسرتی داشتم که در آن جا هم بخشی از اپرای آنوش را به همراهی پیانوی مارسل استپانیان اجرا کردم.
ـ برای تمرین آوازهای ارمنیای که در کنسرت ایروان خواندم سراغ آهنگسار و هبر گروه آواز تیگران سوکیاسیان و همسرش ژنیا سوکیاسیان رفتم. آنها در ادای درست کلمات کمک بزرگی به من کردند و من با یاری آنها دو ترانه از ترانههای فولکلور مشهور ارمنی را آماده کردم. بعد وقتی کمی با این موسیقی انس گرفتم، سراغ ترانههای دیگری هم رفتم.
ـ وقتی اپرای آنوش را تمرین میکردم، آقای استپانیان نوار اجرای گوهار گاسپاریان را برایم آورد و من با گوش دادن سعی کردم به طرز دقیقی آن را بازآفرینی کنم.
ـ حادثه مصیبتباری که به نابینایی من انجامید تاثیر بسیار سوئی بر زندگی شخصی و خانوادگی من گذاشت، امّا در عین حال باعث شد با تشویق دوستان و علاقهمندانم هر چه بیشتر بر هنر اپرا متمرکز شوم.
ـ شعار من در زندگی این است: همیشه امیدوار بودن و این امیدواری را به دیگران منتقل کردن.
ـ در حال حاضر سرم خیلی شلوغ است. تدریس میکنم. روی کتاب خاطراتم که هم زندگینامه خودم هست و هم شامل معرفی هنرمندان ایرانی میشود کار میکنم و در عین حال دارم آلبوم جدیدی از ترانههای ملّی ایرانی را آماده میکنم که امیدوارم پیش از عید نوروز منتشر شود.
 
دوهفته نامه "هویس" شماره ۱۳۴
۱۷ آبان ۱۳۹۱
 

    Tags:

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *