گزارش سفر معلمان و دانش آموزان مدارس ارمنستان به منطقه ی آزاد ارس و تبریز

گزارش سفر معلمان و دانش آموزان مدارس ارمنستان به منطقه ی آزاد ارس و تبریز

علیرضا نظیف   به همت رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان سومین دوره‌ی المپیاد زبان فارسی مدارس کشور ارمنستان با عنوان نکوداشت روز خلیج فارس در مورخ شنبه ۹/۲/۹۶ برگزار شد و پس از رقابت تنگاتنگ برندگان این المپیاد علمی مشخص شدند. تعدادی از برندگان این المپیاد به همراه معلمان و مربیانش با هماهنگی رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران ، همراهی انجمن دوستی ایران و ارمنستان و میزبانی منطقه آزاد تجاری صنعتی ارس از نهم تا یازدهم مرداد به جمهوری اسلامی ایران سفر و از مناطق دیدنی و گردشگری منطقه آزاد ارس، جلفا و تبریز بازدید کردند.  آموزش زبان فارسی در کشور ارمنستان یکی از حوزه‌هایی است که در روابط دوجانبه‌ی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ارمنستان به عنوان دو کشور دوست و همسایه جایگاه ویژه‌ای دارد و این زبان در مدارس آن در حال تدریس است و آموزش خواندن و نوشتن و مکالمه‌ی زبان فارسی از کلاس دوم ابتدایی تا کلاس هفتم در حال انجام است و سالانه بیش از ۱۷۰۰ دانش‌آموز در این کلاس‌ها زبان فارسی را می‌آموزند. در سه سال اخیر به همت...

Read more »

قره کلیسا، نماد نزدیکی اسلام و مسیحیت

قره کلیسا، نماد نزدیکی اسلام و مسیحیت

رازمیک پطروسیان      این سفرنامه به قلم رازمیک پطروسیان کارمند اداری دانشگاه دولتی ایروان از اتباع کشور ارمنستان در برخی جراید این کشور چاپ شده است. نامبرده به همراه همسرش، نارینه، از تاریخ۲۷ تا ۳۰ جولای سال جاری (۵ تا ۸ ۱۳۹۶) سفر شخصی کوتاهی به جمهوری اسلامی ایران داشته و طی مقاله‌ی ذیل احساسات قلبی خود را از حضور در مراسم مذهبی قره کلیسا بیان کرده است. آن‌چه در ادامه می‌آید ترجمه‌ی گزارش سفر اوست.   شاید اگر چندماه قبل که دوست عزیزم از ارامنه‌ی ایران و همسرش که برای بررسی چگونگی ادامه‌ی تحصیل فرزندشان در دانشگاه دولتی ایروان به ارمنستان آمده بودند مهمان ما نبودند و از ما به اصرار برای شرکت در مراسم زیارتی قره‌کلیسا در جمهوری اسلامی ایران دعوت نمی‌کردند هیچ‌گاه توفیق حضور در کشور همسایه‌ی مسلمان را نمی‌یافتم تا با چشمان خودم شاهد یکی از زیباترین مراسم مذهبی در یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای ارمنی جهان آن هم در کشوری باشم که اسلامی نامیده می‌شود و رسانه‌های گروهی برخی کشورهای غربی آن را به نقض حقوق شهروندی، بی‌قانونی، بی‌توجهی به حقوق اقلیت‌های دینی، مذهبی...

Read more »

قابی برای تنهائی

قابی برای تنهائی

 سفر راهی است برای اشنایی با ناشناخته ها ؛ و مسافر داوطلبی است اماده برای گام برداشتن در راه رسیدن به مقصود . هر مسافرت  پنجره ای نو بر روی انسان می گشاید و لذت این اکتشاف انگیزه ای است مجدد برای امادگی قدم گذاشتن در راه مسافرت دیگر . ( قابی برای تنهاِیِی ) داستان سفر ماریا دختر دانشجوی عکاسی اهل ایروان است که برای شرکت در مسابقه عکاسی دانشگاه خود کلیسای تاده مقدس را بعنوان سوژه بر   می گزیند . او با سفر به ایران و منطقه قره کلیسا برای نخستین بار به زیارت کلیسایی  می اید که همواره ارزوی دیدار آنرا داشته است . فیلم داستانی ( قابی برای تنهایی ) نخستین تولید تلویزیونی انجمن دوستی ایران و ارمنستان است که توسط شرکت فیلم سازی مهتا تصویر کار ساخت آن در سال ۹۵ به انجام رسیده و اکنون به مناسبت ایام زیارتی تاده مقدس آماده نمایش گردیده است . محمود ناظری کارگردان این فیلم داستانی ۳۰ دقیقه ای است و ماریا سرکیسیان ایفاگر نقش زندگی خود می باشد . گروه سازنده ( قابی برای تنهایی...

Read more »

خط قرمز

خط قرمز

آندرانیک خچومیان     درباره‌ی دو فیلم اکسیدان و مادر قلب اتمی نظرهای گوناگون و بیشتر در مخالفت با این دو فیلم، در کانال تلگرامی «ماج» مطرح شد و شاید تکرار همان حرف‌ها خارج از حوصله‌ی‌ خواننده باشد و به همین دلیل زیاد به آن نخواهم پرداخت. فیلم مادر قلب اتمی را ندیده‌ام و درباره‌اش اظهارنظر نمی‌کنم. اما با خواندن نظریات دوستان به این نتیجه رسیدم که این فیلم نیز خط قرمزها را محترم نشمرده و بی‌مهابا به ارزش‌های جامعه‌ی ارمنی تاخته است. طبیعی است که همه‌ی جوامع و از جمله جامعه‌ی ارمنی ایران نیز خطوط قرمز خود را دارد. در طول این سال‌ها چند فیلم با چنین رویکردی ساخته شده که متأسفانه چهره‌ی شایسته‌ای از جامعه‌ی ارمنی ارائه نداده است. در شرایطی که در ایران حدود صد استاد ارمنی دانشگاه وجود دارد، صدها پزشک متخصص و هزارها صنعت‌گر نه تنها خوب بلکه استادکارهای درجه یک هستند و دارند زندگی می‌کنند و وظایف ملی میهنی خود را به طور شایسته انجام می‌دهند، چگونه است که هیچ فیلم‌سازی به آنان نمی‌پردازد؟ آیا کم بودند صنعت‌گرهای ارمنی که در خط مقدم...

Read more »

سخنی با خواننده

آندرانیک سیمونیان   همراهان گرانقدر ((هویس))  نام ((هویس)) سالهاست که با شماست.    بیش از یک دهه قبل هنگامی که این نشریه به همت و پایمردی لئون آهارونیان فعال اقتصادی و اجتماعی جامعه ارمنی ایرانی و معاضدت و پشتیبانی مجموعه ای از اهالی قلم، این جامعه تولد یافت، امیدواریهای فراوان داشت. ده سال گذشت، در شرایطی یازدهمین سال موجودیت این نشریه را آغاز کردیم که بر همگان روشن بود، حفظ یک مطبوعه در جامعه ای کوچک قرین چه دشواریهایی است. شاید مهمترین این  دشواریها قلت محصولات قلمی بومی است. تداوم انتشار هویس همواره این امید را زنده نگه می دارد که جامعه ارمنی ایرانی علیرغم کوچکی خود، هرگز جامعه تک صدایی نیست و نشریات عدیده چاپی و فضاهای متنوع مجازی حافظ و تداوم بخش این وجه مشخصه و نگهبان چند صدایی بودن جامعه ارمنی اند.  دریک سال  اخیر خانم آ.خداوردیان که به علت دشواری های شخصی مجبور به ترک نشریه شدند، تلاش های قابل تقدیری را در مجموعه هویس و در راه احیاء آن داشتند. در روز هایی که شور و  بررسی شیوه های  تداوم و ارتقای نشریه ادامه...

Read more »

فرصت های ویژه ی سرمایه گذاری در ایران و ارمنستان

فرصت های ویژه ی سرمایه گذاری در ایران و ارمنستان

رامین نعمتی     ارمنستان با ۲۹ هزار و ۷۴۳ کیلومتر مربع مساحت و جمعیتی بیشتر از ۳ میلیون و ۶۰ هزار نفر، در شمال با گرجستان، در غرب با ترکیه، در شرق با آذربایجان و در جنوب با ایران و نخجوان مرز مشترک دارد. طبق گزارش مؤسسات تحقیقات بین‌المللی، این کشور طی سال گذشته با بهبود شرایط جذب کارآفرینان و سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی رتبه‌ی خود را از۵۰ به ۳۸ رسانده است. ارمنستان اکنون با بهبود موقعیت خود در جدول شرایط مناسب سرمایه‌گذاری در نقاط مختلف جهان در کنار کشورهایی نظیر هلند و بلژیک قرار گرفته است. سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی در ارمنستان دارای منافع متقابل است. اکنون شرکت‌های بزرگ مخابرات و ارتباطات و کاوش معدن در این کشورفعالیت دارند که از تسهیلات گمرکی استفاده می‌کنند و در صورت تزریق سرمایه تا۳۰۰ میلیون درام ارمنستان (۷۵۰ دلار آمریکا) می‌توانند از امکانات موقت و تعویق پرداخت مالیات بر ارزش افزوده تا سه سال استفاده کنند. شرکت‌های خارجی می‌توانند در ارمنستان برای کارخانه‌ها و تولیدات خود زمین و مستغلات بخرند و با شرایط مناسب به کارآفرینی بپردازند. ارمنستان از نظر ثبات...

Read more »

وداع موقت با خوانندگان هویس

آلیس خداوردیان   بیش از یک سال است که سردبیری دوهفته‌نامه‌ی «هویس» را به عهده گرفته‌ام. در این مدت همکاری با کارکنان و نویسندگان مجله و مدیر مسئول آن جناب آقای آهارونیان مایه‌ی خوشوقتی بود. شماره‌های مجله به طور مرتب و بدون تأخیر منتشر شدند. موفق شدیم شماری مقاله‌نویس و پژوهش‌گر را حول مجله جمع کنیم. مشوق ما سخنان محبت‌آمیز خوانندگان‌مان در ایران و ارمنستان و همچنین پیشنهادات و انتقادات آنان بود که با توجه به آن‌ها کوشش کردیم کاستی‌های موجود را برطرف کنیم. اینک با کمال تأسف باید به استحضار خوانندگان برسانم که به علت مشغله و مشکلات زندگی شخصی مجبورم موقتاً کار خود را در مجله‌ی هویس متوقف سازم ، به طوری که شماره‌ی بعدی مجله با سردبیری جدیدی انتشار خواهد یافت. ضمن این وداع موقت یک بار دیگر مراتب سپاس‌گزاری را از مساعدت مدیر و همکاران مجله ابراز می‌دارم و برای «هویس» آرزوی موفقیت دارم.

Read more »

افسانه ی هایگ

افسانه ی هایگ

دکتر قوام الدین رضوی زاده       مقدمه قصه‌ها، افسانه‌ها و داستان‌های فولکلوریک گنجینه‌ی ادبیات کهن و شفاهی ملت‌هاست که سینه‌به‌سینه از پدران به نسل‌های بعد رسیده و بعد‌ها گردآوری، طبقه‌بندی و تحلیل شده است. می‌توان روزگاری را به یاد آورد که هنوز انسان به نخستین و مهم‌ترین اختراع خود یعنی خط دست نیافته بود. در آن هنگام افسانه‌ها در حافظه‌ی زنان و مردان کهنسال می‌زیست و شب که فرا می‌رسید و همه خسته از کار روزانه یا شکار به کلبه‌های خویش بازمی‌گشتند و کنار آتش می‌نشستند و تنها سرگرمی‌شان یادآوری و بازگویی افسانه‌های کهنی بود که از گذشتگان خود شنیده بودند. گاه بر آن چیزی می‌افزودند، گاه طبق نیازهای خود بخش‌هایی از آن را دگرگون می‌ساختند و دوباره بازگو می‌کردند.  پاپیروس‌های کشف‌شده در مصر باستان نشان داد که علاوه بر گزارش روزانه یا فرمان پادشاه، برخی افسانه‌ها نیز ثبت می‌شدند. از جمله داستان دو برادر از کهن‌ترین افسانه‌های بشر است که بر روی پاپیروس ثبت شده است. هرچه ملتی کهنسال‌تر باشد، گنجینه‌ی افسانه‌ها و داستان‌های فولکلوریکش غنی‌تر است. از ملت‌های باستانی آمریکای لاتین یعنی آزتک‌ها، مایا‌ها و...

Read more »

آفتاب گوشه‌ی بالکن را…

آفتاب گوشه‌ی بالکن را…

شامیریان     آفتاب گوشه‌ی بالکن را کجکی روشن کرده است. این وقت روز را بیشتر از هر ساعتی دوست دارم. این‌جا که نشسته‌ام سایه‌های برگ‌های تازه‌ی درخت توت و نرده‌های رنگ‌باخته‌ی دیوار روی من افتاده‌اند. اگر کسی عکسی بگیرد من در زندان خواهم بود، پشت میله‌ها. زیاد فرقی نمی‌کند. این خانه‌ی بزرگ هم سلول زندان من است، بزرگ، راحت، انفرادی که نه، چون با همسرم، با انصافی مثال‌زدنی شریکیم یا تقسیمش کرده‌ایم. زندان‌بان هم نداریم. هر یک از ما هم زندانی است هم زندان‌بان خودش. زندانی در یاد و خاطره‌ها، زندانی گذر عمر و پیری، زندانی تنهایی. مطابق قانون این دنیا ما با چندین و چند ماده متهم بودیم و هستیم. و البته وکیل تسخیری هم نخواستیم. ما خودمان یک‌پا وکیلیم اما دفاعیات ما اثری در دادگاه این زندگی نداشت. ما به حبس ابد محکوم شدیم، اما راستش را بخواهید این درواقع حصر خانگی خودخواسته است. آفتاب کجکی را نمی‌توانم از دست بدهم. نمی‌توانم منتظر همسرم بمانم. این یگ گله آفتاب هم به‌زودی می‌پرد و من تا فردا باید در انتظارش بمانم. ساعت قل و جوش نشده. من...

Read more »