مرگ سربازان، امّا نه در میدان‌های جنگ

اکنون چهار سال است که هر پنج‌شنبه، پدران و مادران سربازان ارمنی کشته شده در ارتش در شرایط صلح، جلوی مقر دولت در ایروان اجتماع می‌کنند و خواهان رسیدگی به قتل، خودکشی یا ضرب و شتم فرزندان‌شان در ارتش هستند. پنج‌شنبه 13 اکتبر (21 مهر) این اجتماع همیشگی به راهپیمایی به سوی دادستانی کل کشور و سپس مقر ریاست جمهوری تبدیل شد. دلیل این امر کشته شدن سه سرباز در عرض پنج روز بود. بنا به اطلاعیه رسمی یکی از این سربازان در حین تمیز کردن اسلحه‌اش به خاطر اشتباه خودش کشته شده و دو تن دیگر خودکشی کرده‌اند. امّا پدران و مادران آن‌ها و فعالان حقوق اجتماعی معتقدند که در هیچیک از موارد توضیحات قانع‌کننده نیستند. آن‌ها می‌گویند این سربازان وظیفه که جوانانی نوزده بیست ساله هستند توسط فرماندهان‌شان مورد انواع آزار و اذیت قرار می‌گیرند و مقامات ارشد ارتش هم توانایی مقابله با آن‌ها را ندارند. تظاهرکنندگان جلوی مقر ریاست جمهوری خواهان این بودند که سرژ سرکیسیان تضمین بدهد دیگر این اتفاقات تکرار نخواهد شد و اعلام کند که چه اقدامات عملی در این زمینه خواهد کرد. آن‌ها همچنین خواهان روشن شدن همه موارد کشته شدن سربازان در ارتش در زمان صلح بودند.

رئیس دادستانی کل ارتش می‌گوید که تعداد کشته‌ها کاهش پیدا کرده و دادستانی نظامی در پی این است که این پدیده را به کلّی ریشه‌کن کند. در روزهای اخیر خبر دستگیری گروهی و برکناری گروه دیگری از ارتشیان در رابطه با این پدیده از رسانه‌های عمومی پخش می‌شود.

دوهفته نامه "هويس" شماره 108

4 آبان 1390